Carina's blogg

I dag er det eit år sidan denne turen, så kanskje på tide å skrive nokre ord om den!! 2 x Storbotnshornet viste seg å bli dei siste panoramatoppane i 2017. Eg stoppa tilslutt på 209 toppar. Turen starta frå Grytalisetra mellom Vaksvik og Tresfjorden, kor Benthe og eg hadde overnatta i telt. Det var ein nydeleg kveld. Grytalisetra er også utgangspunkt for turar både til Lauparen og Kvitknyken. Storbotnshorna er ein plass omtala som Ørskog kommunes mest utilgjengelege toppar. Seier meg ikkje ueinig i det, må over fleire andre fjell på vegen dit. I biletet under er det mogleg å sjå den austlegaste toppen til venstre for markant fjell midt i biletet. Med godt mot la vi i veg innover langs stien til Lauparen. Etter ca 1 km kryssa vi elva og sikta oss inn mot Litlebotnsvatnet. Kart over heile turen finn du nedst på sida. Det er vanskeleg å finne god sti på dette strekket, men vi fann sauetråkk vi fulgte i ny og ne. Oppe ved Litlebotnsvatnet tok vi ein liten pust...

Det er bestandig kjekt å sjå tilbake på fin turar. Denne turen var eg på omtrent på same tida i fjor. Det var ein litt overskya laurdag, men vermeldinga sa at det skulle bli fint ver utover dagen. Så eg hyva meg rundt, pakka sekken og gjekk opp på Storfjellet/Rødfjellet , frå Batnfjordssida. Eg har aldri gått opp på fjellet frå den sida, bestandig frå Storlandet/Søvika , så eg fekk sjå Batnfjorden frå ein ny vinkel også. Solnedgang, måneskinn og soloppgang, eit nydeleg fargespel. Det er slik at bilete seier meir enn ord, det er ikkje nødvendig med fleire ord her!

Panoramajakta tek meg til mange rare stader, og nokon fjell tek det lengre tid å kome seg til enn andre. Iallefall når ein i tillegg legg opp til ein lengre rundtur med sekken full av luksusvarer ;-) I slutten av august var det knallver, og eg hadde fått med Benthe på ein 3 døgns rundtur med utgangspunkt i Sandgrovbotn. Parkerte bilen ved ei lita hytte ved vatn 1049 moh, nokre få km frå enden av vegen i Mardalsbotnen.  Sekkane var blytunge, turutstyr, klede og mat og drikke for 3 døgn fyller fort opp sekken. Trur mange hadde droppa ein del av innhaldet, men av og til skal ein dra med litt luksus og verkeleg kose seg.  Vi sette kursen inn Grønbotnen. Drygt stykke utan særleg stigning. Dalen fører rett til kanten av Romsdalen, men vi svinga mot høgre då vi kom til den opne hytta i Grønbotnen. Her var det folk, ikkje rart når reinsjakta akkurat hadde starta. Etter hytta er det kupert terreng fram til det heller nedover mot Rangåvatnet. Fint terreng så langt....